Gli standard nella pittura. Ostacolano o forse aiutano?

L'uniformità delle regole è fondamentale.

Perché abbiamo bisogno di questi standard? Prima di tutto, perché tutti possano avere lo stesso rapporto con ciò che viene prodotto e come viene prodotto. Per esempio, possiamo chiedere a un appaltatore di costruzioni in acciaio come prepara la superficie prima della verniciatura. Dopo tutto, una buona preparazione della superficie è più di metà della battaglia quando si tratta di protezione dalla corrosione. Se la risposta fosse la sabbiatura, senza conoscere gli standard non sapremmo se lo sta facendo bene. D'altra parte, conoscendo le norme pertinenti, possiamo almeno chiedere se si tratta di Sa grado 2.5.

Con l'uniformità delle regole, tutti gli attori del mercato dovrebbero operare secondo le stesse regole predeterminate. Naturalmente, si possono verificare tentativi di piegarle o di cercare mezze misure. A volte i fornitori approfittano più o meno consapevolmente dell'ignoranza dei clienti'. Un esempio è il "primer anticorrosione". È un nome che si trova su molti prodotti vernicianti. Ma cosa significa? In che misura questo prodotto protegge la superficie? Non possiamo saperlo se non chiediamo al fornitore la conformità di questo primer a standard specifici. Solo queste informazioni ci daranno una conoscenza completa. A volte i clienti ci chiedono se il prodotto è conforme alla categoria C5. Secondo la norma ISO12944, si tratta di un'indicazione dell'ambiente in cui il sistema verrà utilizzato, ma senza una durata specifica. Quindi, in teoria, si può vendere qualsiasi sistema che abbia, ad esempio, la minima resistenza nell'ambiente C5 nel periodo L (fino a 5 anni). Eppure ci sono sistemi di verniciatura con una durata VH (molto alta, anche oltre 25 anni).

L'efficienza economica è altrettanto importante.

Przy doborze systemu lakierniczego powinniśmy kierować się nie tylko normą antykorozyjną, ale także jego efektywnością ekonomiczną. Wpływ na to ma zarówno spełnianie określonej normy, ale także odpowiednia odporność, na którą składa się liczba warstw lakieru, minimalna grubość powłoki, czas schnięcia, wygrzewanie itp. Elementy te przekładają się na efektywność ekonomiczną. Sama cena jednostkowa farby czy podkładu ani badanie, które potwierdza daną ochronę przed korozją, nie da nam odpowiedzi, czy zastosujemy odpowiednie materiały, najlepsze dla nas rozwiązanie.

W wielu sytuacjach można też spotkać działania bez żadnej analizy. Powinniśmy zawsze zadać sobie pytania: jaki jest cel danego systemu lakierniczego, co chcemy osiągnąć, jakie mamy możliwości i sprzęt, czego oczekują klienci. Dopiero wtedy powinniśmy określić normę, do której chcemy się odnieść. Dla przykładu, jeśli produkujemy elementy, które znajdują się wewnątrz ogrzewanych budynków, nie ma sensu spełniać kategorii C4-M lub wyższej.

W normach określone są także grubości powłok lakierowych. Il sistema di lakiernicze dają doskonałe zabezpieczenie przy dużo niższych grubościach. Lakierujmy więc grubości, które podaje producent, jeśli potwierdza zabezpieczenie stosownym badaniem. Im grubsza warstwa lakieru, tym więcej go zużywamy i tym droższa jest produkcja. Nawet jeśli grubość powłoki mamy określoną w specyfikacji projektowej, przedstawmy dyrekcji lub klientowi odpowiedni dokument ze specyfikacją techniczną oraz wykonajmy lakierowanie efektywnie i ekonomicznie. Skoro odpowiednie zabezpieczenie, potwierdzone badaniami, daje warstwa lakieru o grubości 120 μm, po co nakładać 200 μm lub więcej?

Podsumowując, normy w lakiernictwie przemysłowym są nam bardzo potrzebne – są bowiem kierunkowskazem i dają jednolite zasady, które obowiązują wszystkich. Nie dajmy się jednak zwariować i stosujmy je mądrze, nie na wyrost. Korzystajmy z doradztwa specjalistów i po prostu zadawajmy pytania. I choć w pewien sposób normy nas ograniczają, to ich właściwe i mądre wykorzystanie z pewnością pomaga przy każdej produkcji lakierniczej.